ჩხეიძე ვერონიკა ნიკოლოზის ასული
პერსონალური
დაბადების თარიღი : 1909-05-19
გარდაცვალების თარიღი : 1986-07-02
სქესი : ქალი
ეროვნება : ქართველი
აღმსარებლობა :
მეტსახელი : ლალა
ფსევდონიმი :
გეოგრაფიული
დაბადების ადგილი : სანკტ-პეტერბურგი, რუსეთის ფედერაცია
გარდაცვალების ადგილი : პარიზი, საფრანგეთი
საცხოვრებელი ადგილი : სანკტ-პეტერბურგი, თბილისი, ფუთი, სტამბოლი, პარიზი
სოციალური
სოციალური წარმოშობა : მოქალაქე
სტატუსი : მოსამსახურე
განათლება : სპეციალური
პროფესია : ბუღალტერი
პოლიტიკური
პარტია :
თანამდებობა :
რეპრესია :
საზოგადოებრივი
ორგანიზაცია :
ბიოგრაფია

ვერონიკა ნიკოლოზის ასული ჩხეიძე დაიბადა 1909 წლის 19 მაისს, პეტროგრადში, პოლიტიკოსის - ნიკოლოზ (კარლო) ჩხეიძისა და ალექსანდრა ტაგანოვას ოჯახში.

ვერონიკას, მამის პირველი ქორწინებიდან ჰყავდა უფროსი დები - ნატა და ლიდუსი ჩხეიძეები და ძმა - სტანისლავ (სტასიკ) ჩხეიძე.

ვერონიკამ ბავშვობა გაატარა პეტროგრადში, ტფილისსა და ფუთში.

1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ, ჩხეიძეების ოჯახს ტრაგედია დაატყდა თავს - სტანისლავ ჩხეიძემ თამაშისას რევოლვერით მოიკლა თავი. კარლოს პოლიტიკური პასუხისმგებლობების და გადატვირთულობის გამო (პეტროგრადის მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოს აღმასკომის თავმჯდომარე), იგი დიდ დროს ვერ უთმობდა ოჯახს, რევოლუციას მოყოლილი კრიზისების გამო კი პეტროგრადში ცხოვრება უფრო და უფრო რთულდებოდა. ნოემბერში, ბოლშევიკური გადატრიალების შემდეგ ოჯახმა დატოვა დედაქალაქი და თბილისს მიაშურა.

საქართველოში ოჯახი ცხოვრობდა 1919 წლის იანვრამდე - შემდეგ, კარლო ჩხეიძე, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დელეგაციის ხელმძღვანელის რანგით გაემგზავრა პარიზის საზავო კონფერენციაზე. ალექსანდრა და ვერონიკა მასთან ერთად გადავიდნენ დროებით საცხოვრებლად პარიზში.

გარკვეული ხნის შემდეგ დედა-შვილი საქართველოში დაბრუნდნენ.

1921 წლის თებერვალ-მარტში, საქართველოს საბჭოთა რუსეთის მიერ ოკუპირების გამო კარლო ჩხეიძის ოჯახი კვლავ საფრანგეთში ემიგრაციაში გაემგზავრა.

1922 წლის ზაფხულიდან ოჯახი ემიგრანტული მთავრობის მიერ შეძენილ ლევილის მამულში დასახლდა. ვერონიკამ სწავლა დაიწყო კერძო პანსიონში.

1926 წლის 11 ივნისს კარლო ჩხეიძე პარიზში გარდაიცვალა, თვითმკვლელობის მცდელობის შედეგად.

კარლოს გარდაცვალების სემდეგ ოჯახი გაჭირვებას განიცდიდა; მათ იოსებ ელიგულაშვილის ოჯახი უწევდა მუდმივ დახმარებას.

ვერონიკამ სწავლა განაგრძო საბუღალტრო პროფესიის ათვისებისათვის. შემდგომ წლებში მუშაობდა სხვადასხვა სავაჭრო კომპანიებში.

ვერონიკა ჩხეიძე 1930 წელს დაქორწინდა ანატოლ დე გრასსმანზე (რუსეთის იმპერიის არმიის ყოფილი ოფიცერი), რომელიც თავდაპირველად ტაქსის მძღოლად მუშაობდა, ხოლო შემდეგ წლებში კი ანდრე სიტროენის პირადი და სიტროენის კომპანიის მძღოლი იყო.

1940-იანი წლებიდან ვერონიკა კვლავ დაუახლოვდა ქართული ემიგრაციის წრეებს.

ვერონიკა ჩხეიძე ხანგრძლივი და მძიმე ავადმყოფობის შემდეგ პარიზში, საავადმყოფოში გარდაიცვალა 1986 წლის 2 ივლისს.

ჩხეიძეების ოჯახი, სოფელ ფუთში, საგვარეულო სახლის წინ. სხედან მეორე რიგში, მარცხნიდან: ალექსნადრა ივანეს ასული ტაგანოვა, ნიკოლოზ ჩხეიძე - კალთაში ვერონიკა ჩხეიძეთი, სიმონ ჩხეიძე, კალენიკე ჩხეიძე, ?, შუშანა დევდარიანი. სხედან პირველ რიგში, მარცხნიდან: ნატა ჩხეიძე, ლიდუსი ჩხეიძე, სტანისლავ (სტასიკ) ჩხეიძე.
ნიკოლოზ ჩხეიძე მეუღლესთან - ალექსანდრა ივანეს ასულ ტაგანოვასა და ქალიშვილ - ვერონიკა ჩხეიძესთან ერთდ.
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა სამინისტროს მიერ გაცემული დიპლომატიური პასპორტი ნიკოლოზ ჩხეიძეზე და მისი ოჯახის წევრებზე - ალექსანდრა ტაგანოვასა და ვერონიკა ჩხეიძეზე.